Noble Concierge

W tej muzyce radość miesza się ze wzruszeniem, smutek przeradza się w nadzieję, a westchnienie zamienia się w miłość…

Szeroki wybór instrumentów dostępnych dzisiaj w sklepach muzycznych często pozwala zapomnieć o najstarszym z nich - danym nam, na co dzień. Głos ludzki, bo o nim mowa, już od niepamiętnych czasów służył nie tylko, jako sposób codziennej komunikacji, ale także, jako narzędzie (instrument) do wydobywania dźwięków, czyli tworzenia rzeczy ulotnych, niepowtarzalnych i pięknych zarazem, będących odzwierciedleniem wewnętrznych emocji, stanów oraz przeżyć.
 Poprzez wieki głos ludzki przeszedł ogromną ewolucję, otwierając przed wykonawcą – śpiewakiem coraz to nowe możliwości jednakże stawiając także coraz wyższe wymagania w jego działalności zarówno solistycznej jak i (co jest z natury zdecydowanie trudniejsze) w grupie osób tworzącej zespół wokalny.

Pierwsze dokumenty świadczące o działalności tego typu profesjonalnych zespołów sięgają okresu Renesansu, kiedy to w dużych miastach i ośrodkach kulturalnych Europy powstawały liczne kapele funkcjonujące na zasadzie mecenatu. Fundusze na swoją działalność pozyskiwały z dotacji zarówno ze strony władz świeckich - takich jak król czy wyższa warstwa społeczna, jak i ze strony władz kościelnych, stanowiąc o wysokim statusie i hojności oraz budując uznanie i prestiż w oczach społeczeństwa dla danego władcy.
Również w Polsce, w Renesansie funkcjonują rozliczne zespoły. Warto wspomnieć tu o zespole Rorantystów, działającym w Królewskiej Katedrze na Wawelu, który przetrwał dzięki zamiłowaniu do sztuki wokalnej swego fundatora Zygmunta I Starego ponad 330 lat. Nawet dziś, biorąc pod uwagę liczne, nawet najbardziej nobliwe zespoły i instytucje muzyczne istniejące na terenie naszego kraju, żaden z nich nie może poszczycić się takim, niebywałym wręcz, stażem działalności.

     Poprzez tak długi czas zespół Rorantystów skompletował i pozostawił po sobie ogromną liczbę utworów muzycznych, uznanych przez muzykologów za jeden z najważniejszych zbiorów przedstawiających całą historię muzyki wokalnej Europy. Niestety dziś zbiory te pozostają nieco zapomniane lub w dalszym ciągu nie do końca odkryte i skatalogowane. Jednym z celów bardzo szerokiego spektrum działalności Oktetu wokalnego OCTAVA - czyli mieszanego zespołu chóralnego składającego się z ośmiu profesjonalnych śpiewaków jest właśnie przypomnienie i przedstawienie szerokiemu gronu odbiorców tej zapomnianej, ale jakże wartościowej i niezwykłej muzyki.

    Oktet wokalny OCTAVA powstał w 2004 roku. Szybko uzyskał wiodącą pozycję wśród polskich zespołów kameralnych, zostając uznanym przez krytyków muzycznych za jeden z najciekawszych polskich zespołów wokalnych młodego pokolenia. Posiada w swoim repertuarze utwory z zakresu wszystkich epok, począwszy od muzyki średniowiecza, aż po twórczość kompozytorów współczesnych, nie stroniąc także od utworów z pogranicza jazzu i muzyki rozrywkowej. Oktet wokalny OCTAVA zdobył uznanie jurorów najważniejszych ogólnopolskich i międzynarodowych festiwali chóralnych zdobywając najwyższe nagrody. Z wielu warto wymienić: Grand Prix (najbardziej prestiżową nagrodę w dziedzinie polskiej chóralistyki - Złotą Lutnię im. Jerzego Libana z Legnicy), I miejsce, oraz Nagrodę główną od nieoficjalnego Jury 39’ edycji Ogólnopolskiego Turnieju Chórów „Legnica Cantat”, Grand Prix X Ogólnopolskiego Festiwalu Chóralnego „Cantio Lodziensis” w Łodzi, pokonując ponad 30 zespołów z całej Polski oraz wiele, wiele innych.

Oktet wokalny OCTAVA, będąc zapraszanym, uczestniczył w licznych festiwalach muzycznych oraz koncertach na terenie całego kraju, należy wspomnieć, o koncercie z cyklu „Wieczory Wawelskie” organizowanego przez Filharmonię im. K. Szymanowskiego w Krakowie, inauguracji pierwszego w historii festiwalu muzycznego odbywającego się na Dziedzińcu Stefana Batorego na Wawelu, także już o dwukrotnym udziale w jednym z najbardziej prestiżowych polskich festiwali muzycznych, XXXII i XXXIII Międzynarodowym Festiwalu Muzyka w Starym Krakowie występując obok najważniejszych artystów sceny muzycznej świata takich jak: Emma Kirkby, The Hilliard Ensamble czy Chanticleer "An Orchestra Of Voices". O braku ograniczeń wokalnych i wszechstronności Oktetu wokalnego OCTAVA świadczy fakt, iż zespół dokonał wielu prawykonań utworów m. in. Ł. Urbaniaka, A. Tansmana oraz C. Nielsena. Zespół występował także podczas koncertów specjalnych wraz z Justyną Steczkowską, Pawłem Kukizem, Katarzyną Cerekwicką i Maciejem Miecznikowskim (Leszcze). Dał także historyczny, pierwszy po ponad 400 latach, koncert w zamkniętym, na co dzień klasztorze oo. Kamedułów.

Podczas każdego ze swoich występów Oktet wokalny OCTAVA spotyka się z niezwykłym uznaniem wśród publiczności i krytyków muzycznych. W czasie koncertów słuchacz prowadzony jest poprzez harmonijny świat dźwięku od najczystszego stylu renesansowej, mistycznej polifonii poprzez madrygały i utwory o burzliwej miłości, przez ekspresyjne oddanie w muzyce odgłosów polowania, cykania świerszcza czy nawet śpiewu ptaków, aż do znanych z radia czy telewizji przebojów muzyki rozrywkowej. Oktet wokalny OCTAVA podczas swoich koncertów ukazuje słuchaczom pełną gamę emocji przekazywanych poprzez czar muzyki, a radość miesza się tu ze wzruszeniem, smutek przeradza się w nadzieję, a westchnienie zamienia się w miłość.

Owocem 5 letniej działalności zespołu jest płyta CD wydana właśnie przez najważniejszą na polskim rynku nagrań muzyki klasycznej wytwórnię fonograficzną. Głównym jej elementem jest najpiękniejsza, ale zarazem najtrudniejsza, przez co być może, niestety na przestrzeni wieków zapomniana Missa Pulcherrima Bartłomieja Pękiela, stanowi ona jeden z ważniejszych muzycznych zabytków polskiej tradycji i historii muzyki. Poprzez misternie utkaną fakturę polifoniczną oraz harmonijną jednolitość, spójną barwę i nieskalaną czystość brzmienia ludzkiego głosu słuchacz przenosi się w mistyczny świat dźwięku, skłaniając się do zadumy i refleksji nad tym, co w świecie najpiękniejsze i najczystsze.
Niezaprzeczalnie historycznym wydarzeniem jest także fakt, iż płyta CD oktetu wokalnego OCTAVA z utworem Missa Pulcherrima Bartłomieja Pękiela skomponowanym specjalnie dla Królewskiej Katedry na Wawelu nagrana jest po raz pierwszy w miejscu i akustyce, dla której utwór ten został stworzony po 340 latach.